ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ
PEYRONIE
Τι είναι η νόσος του Peyronie;
Η νόσος του
Peyronie χαρακτηρίζεται από την
παρουσία σκληρών πλακών μέσα στο
σώμα του πέους. Οι πλάκες αυτές
σχηματίζονται έξω από τον στυτικό
ιστό του πέους και προκαλούν κάμψη
και γωνίωση στο πέος όταν αυτό
βρίσκεται σε στύση. Μερικές φορές, η
κάμψη είναι τόσο έντονη ώστε η
σεξουαλική επαφή γίνεται αδύνατη.
Οι γιατροί δεν είναι ακόμα σίγουροι
για το τι προκαλεί τη νόσο του Peyronie
και πολλοί παράγοντες είναι δυνατό
να συνεισφέρουν στην εμφάνισή της.
Μπορεί να προσβάλλει άνδρες
οποιασδήποτε ηλικίας και να
παρουσιάζει διάφορους βαθμούς
σοβαρότητας. Οι πλάκες αυτές
προκαλούν παραμόρφωση του πέους
κατά τη στύση.
Γιατί ονομάζεται νόσος του Peyronie;
Οφείλει το
όνομά της στον Francois Gigot de la Peyronie ο
οποίος το 1743 περιέγραψε τις
χαρακτηριστικές ινωτικές και,
μερικές φορές, επασβεστωμένες
πλάκες κάτω από το δέρμα του πέους.
Ωστόσο, δεν είναι αυτός που
ανακάλυψε τη νόσο, αφού υπάρχουν
στοιχεία για την ύπαρξή της από τον
6ο αιώνα π.Χ.
Ποιες είναι οι κύριες επιπτώσεις της νόσου;
Υπάρχουν τρία
κύρια συμπτώματα της νόσου του
Peyronie: πόνος, σκληρία στο πέος και
κάμψη του πέους. Αυτά όμως, δεν
παρατηρούνται σε όλους τους
ασθενείς και διαφέρουν σε βαρύτητα.
Ορισμένοι άνδρες αρχικά
αισθάνονται πόνο στο πέος κατά τη
στύση. Συχνά, αυτό το επώδυνο στάδιο
υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Σ' αυτή τη
φάση, ο άνδρας μπορεί να ψηλαφά τις
σκληρίες (τις "πλάκες") στο
σώμα του πέους. Καθώς μεγαλώνουν οι
πλάκες, θα παρατηρήσει κάμψη ή
γωνίωση του πέους όταν αυτό
βρίσκεται σε στύση. Στις βαριές
περιπτώσεις, αυτή η παραμόρφωση του
πέους μπορεί να κάνει τη σεξουαλική
επαφή αδύνατη ή εξαιρετικά
δυσάρεστη και για τους δύο
συντρόφους. Είναι αναπόφευκτο, τα
προβλήματα κατά τη σεξουαλική
επαφή να προκαλέσουν ένταση ακόμη
και σ' ένα μακροχρόνιο δεσμό με
συναισθηματική κάλυψη και από τις
δύο πλευρές. Η ψυχολογική
επιβάρυνση μπορεί να είναι
καταστροφική, όση κατανόηση και να
επιδείξει η σύντροφος. Μερικές
φορές, η αγωνία που προκαλεί το
πρόβλημα και οι δυσκολίες κατά τη
διάρκεια των σεξουαλικών επαφών
μπορεί να κάνουν τον άνδρα ανίκανο.
Ποιος θα μπορούσε να προσβληθεί από τη νόσο του Peyronie;
Οποιοσδήποτε
άνδρας μπορεί να προσβληθεί από τη
νόσο. Η μέση ηλικία εμφάνισης είναι
τα 50 χρόνια, αλλά μπορεί να
εμφανιστεί ακόμη και σε άνδρες
ηλικίας 18 ετών.
Πόσο σπάνιο είναι το πρόβλημα μου;
Η νόσος του
Peyronie δεν είναι τόσο σπάνια όσο
πιστεύουν ορισμένοι γιατροί. Μια
αδρή εκτίμηση υπολογίζει τον
αριθμό των ανδρών που πάσχουν στην
Ελλάδα από τη νόσο σε 20000 άτομα. Ο
αριθμός πιθανώς είναι ακόμα
μεγαλύτερος, καθώς πολλοί άνδρες
φοβούνται να επισκεφθούν τον
γιατρό τους όταν εμφανιστούν τα
πρώτα συμπτώματα πόνου ή διόγκωσης
στο πέος, επειδή φοβούνται ότι
πάσχουν από κάτι πολύ χειρότερο.
Τι πρέπει να κάνω αν πιστεύω ότι πάσχω από τη νόσο του Peyronie;
Πηγαίνετε στο
γιατρό σας μόλις αισθανθείτε πόνο ή
ψηλαφήσετε ογκίδια στο πέος. Αν
διαγνωστεί η νόσος του Peyronie,
ζητείστε από το γιατρό σας να σας
δώσει πληροφορίες για την
κατάσταση αυτή και για τις
διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.
Μην αποπροσανατολίζεστε από τη
σύσταση να πάτε σπίτι σας και να το
ξεχάσετε. Αν ο γιατρός σας δεν είναι
σε θέση να απαντήσει στις ερωτήσεις
σας σχετικά με την κατάστασή σας
και δεν σας παρέχει επαρκείς
συμβουλές βοηθείας, είναι
προτιμότερο να απευθυνθείτε σε
κάποιον ειδικό ουρολόγο με
εξειδίκευση σε ανδρολογικά
ζητήματα. Υπάρχουν οργανωμένα
ιατρεία και κλινικές σε διάφορες
πόλεις, που ασχολούνται με τα
ανδρικά σεξουαλικά προβλήματα.
Ορισμένες φορές, η νόσος μπορεί να
υποχωρήσει αυτόματα, αλλά μπορεί να
χρειαστεί ένα διάστημα αρκετών
χρόνων. Πρέπει να γνωρίζετε, όμως,
ότι υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες
και ότι όσο νωρίτερα
αντιμετωπιστεί η κατάσταση τόσο
μεγαλύτερη βοήθεια θα λάβετε.
Ποιες είναι οι θεραπευτικές επιλογές και πόσο θα διαρκέσει η θεραπεία;
Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι πολλοί άνδρες με νόσο του Peyronie δεν χρειάζονται καμιά θεραπεία. Πολλές διαφορετικές θεραπείες έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς, αλλά καμιά από αυτές δεν είναι αποτελεσματική σε όλες τις περιπτώσεις. Στα αρχικά στάδια της νόσου η ταμοξιφένη βρέθηκε να προκαλεί μια σχετική βελτίωση, παρεμβαίνοντας στο σχηματισμό του ινώδους ιστού. Μπορεί να έχετε ακούσει ότι η θεραπεία αυτή χρησιμοποιείται συχνά στον καρκίνο του μαστού, αλλά πρέπει να θυμάστε ότι η νόσος του Peyronie δεν έχει καμία σχέση με τον καρκίνο. Η ταμοξιφένη δεν έχει εγκριθεί επίσημα για τη θεραπεία της νόσου του Peyronie και χρειάζονται περισσότερες κλινικές μελέτες για να αποδείξουν την αποτελεσματικότητά της.
Η βιταμίνη Ε είναι η απλούστερη μορφή θεραπείας σε περιπτώσεις που το κύριο πρόβλημα είναι ο επίμονος πόνος. Σκευάσματα που περιέχουν τη βιταμίνη αποτελούν μια εναλλακτική λύση, αν και πρέπει να λαμβάνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα προτού φανεί ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Η εγχείρηση
ενδείκνυται μόνο όταν η νόσος είναι
παρούσα για ένα χρόνο τουλάχιστον
και έχει σταθεροποιηθεί. Είναι
απαραίτητη μόνο στο 10% των
περιπτώσεων και εφόσον η
παραμόρφωση του πέους είναι τέτοια
ώστε να προκαλεί δυσκολία στη
σεξουαλική επαφή. Η επέμβαση
περιλαμβάνει την αφαίρεση ενός
τεμαχίου ιστού από την κυρτή πλευρά
της κάμψης και είναι επιτυχημένη
στο 80 % των περιπτώσεων. Τα τυχόν
φτωχά αποτελέσματα οφείλονται στην
πρόοδο της νόσου ή στο άγχος. Η
αφαίρεση της ινώδους πλάκας δεν
συνιστάται πλέον, καθώς συχνά
οδηγεί σε διαταραχές της στύσης.
Στις περιπτώσεις αυτές ενδείκνυται
η εμφύτευση μιας πεϊκής πρόθεσης.
Τι μπορώ να κάνω για να βοηθήσω τον εαυτό μου;
Μάθετε όσα περισσότερα μπορείτε για τη νόσο και τη θεραπεία της. Αν πιστεύετε ότι ο γιατρός σας δεν σας βοηθάει αρκετά, για οποιονδήποτε λόγο, ζητείστε περισσότερες πληροφορίες για το πού μπορείτε να απευθυνθείτε. Υπάρχουν, όπως ειπώθηκε και προηγουμένως, κλινικές όπου μπορείτε, μετά από ραντεβού, να δείτε κάποιον ειδικό που γνωρίζει για τη νόσο και δεν θα σας αφήσει να υποφέρετε. Η υποστήριξη και κατανόηση από τη σύντροφό σας αποτελεί σημαντική βοήθεια. Αν μάθετε όσα περισσότερα μπορείτε για τη νόσο και μοιραστείτε τις πληροφορίες, τότε ένα μεγάλο μέρος της αγωνίας και της πίεσης που νιώθετε μπορεί να ανακουφιστεί. Θυμηθείτε ότι η νόσος εμφανίζεται τυχαία και δεν σχετίζεται με λοιμώξεις ή καρκίνο. Ο βασικός στόχος είναι να υποχωρήσουν τα συμπτώματα και να διορθωθεί η ανωμαλία του πέους, ακόμη και αν χρειαστεί αρκετό χρονικό διάστημα.